“Ik zal eens iets vertellen!” Tijden een gesprek met Ahmed rijgt hij het ene verhaal aan het andere. Niet zo verwonderlijk na 20 jaar in de sociale sector. “Ik zou er een boek over kunnen schrijven”, zegt hij. Bovendien draagt hij verschillende petten bij Bravvo: begeleider, straathoekwerker en vandaag coördinator van het jeugdcentrum Averroès (een van de zeven jeugd- en gemeenschapscentra van Bravvo). Zijn parcours is een weerspiegeling van zijn dagelijkse engagement voor de jongeren en gezinnen. Nog een mooi voorbeeld van de interne mobiliteit bij de vzw Bravvo.
Van begeleider naar coördinator: een organische evolutie
In zijn kantoor in de Modelwijk, waar gelach en veel vragen van jongeren weerklinken, doet Ahmed als coördinator veel meer dan zijn teams superviseren. Hij orkestreert er een scala aan ontdekkingen, begeleidingen en gedeelde dromen. Sinds zijn komst bij Bravvo in 2015 is hij alleen maar blijven evolueren, net zoals de horizon die hij voor de jongeren en zijn collega’s probeert uit te tekenen.
"Als begeleider of straathoekwerker sta je met je twee voeten midden in de actie. Maar als coördinator moet je een helikopterview hebben", vertelt Ahmed ons met een glimlach die boekdelen spreekt. Deze metafoor heeft hij zelf op het terrein meegemaakt. Eerst als animator-opvoeder in het gemeenschapscentrum Papenvest en daarna als straathoekwerker in de Modelwijk, waar hij het echte buurtleven, de noden van de jongeren en de uitdagingen van de families heeft leren kennen. En het is net door die ervaring dat hij zich klaar voelde voor een nieuwe verantwoordelijkheid, als coördinator.
“Ik heb nu zin om een team aan te sturen en al mijn kennis door te geven. Maar de begeleiders delen in ruil ook hun kennis met mij. Dankzij die wederzijdse uitwisselingen steken we erg veel van elkaar op.”
Ahmed wou nooit aan de zijlijn staan toekijken. Zijn favoriete plek is middenin de actie. Zo wil hij luisteren naar de mensen, er voor hen zijn en hen wat begeleiding en steun geven.
Wanneer het over zijn functie als coördinator gaat, dan benadrukt hij het feit dat hij verschillende petten kan dragen, waardoor hij steevast een transversale aanpak hanteert. Aansturing van een team, begeleiding en ondersteuning van de jongeren, het dagelijkse beheer van het centrum ... Hij staat op alle vlakken paraat om waar nodig bij te springen.
Authenticiteit, een fundamentele waarde
In het centrum Averroès willen we de jongeren niet veranderen, maar hen begeleiden in hun specifieke context. "De jongeren komen hier om erkend te worden, om zichzelf te zijn”, verduidelijkt Ahmed. Aan die authenticiteit hecht hij erg veel waarde. Een van zijn duizend-en-één verhalen is dat van Redouane, een jongen die Ahmed destijds begeleidde. Hij vroeg: ‘Ahmed, heb je een gekleurd blad papier voor mij?’ Voor sommigen is dat misschien een banale vraag, maar die jongen wou gewoon heel eenvoudig geholpen worden. Ahmed vindt ook niets zinloos: “Wanneer een jongere iets vraagt, ongeacht wat, en jij luistert, dan is dat authenticiteit.”
Dat is ook zijn kracht als coördinator: achter een misschien eenvoudige of ietwat ongewone vraag de echte behoefte zien, en de kans om een vertrouwensband te creëren. De jongeren komen hier met hun verhalen, dromen, twijfels. En soms begint alles met een eenvoudig gebaar, zoals een gekleurd blad papier of een luisterend oor.
Dagelijkse realiteiten en uitdagingen
Werken met jongeren en gezinnen in soms moeilijke situaties, brengt heel wat uitdagingen mee voor een coördinator. Het doelpubliek verandert volgens hem voortdurend en de jongeren hebben erg uiteenlopende verwachtingen. En zoals altijd is luisteren de sleutel tot succes. Hij geeft het voorbeeld van het gamingproject dat onlangs voor de jongeren werd opgestart: “Het gamingproject vertrekt van de vaststelling dat veel jongeren graag videogames spelen, of echt wel geeks zijn! Met de multimediawereld waarin we vandaag leven, leek dit project ons dan ook logisch.” Innoveren, relevant blijven, luisteren naar de jongeren ... Ahmed blijft ervan overtuigd dat dat de kernwaarden van een coördinator zijn. Maar soms moet je ook neen kunnen zeggen. “Het doel is coherent te zijn op lange termijn. Lukraak wat initiatieven in het ijle, dat willen we dan ook absoluut vermijden”, legt hij ons uit. Elk project dat de jongeren of begeleiders voorstellen, moet volgens hem weldoordacht en zinvol zijn. Dat is de taak van de coördinator: een duidelijke richting aangeven, maar tegelijk flexibel blijven en een open blik behouden.
"Samen is een dynamiek op zich", zegt hij vol overtuiging. Ondanks de realiteit op het terrein ziet hij het als de essentie van zijn taak als coördinator om zowel zijn team als de jongeren bij te staan. Ahmed wil een dynamiek creëren waarin elk teamlid zich gewaardeerd voelt en iedereen zichzelf kan overstijgen. "Als ik zie dat een van mijn collega’s de capaciteiten heeft om te groeien, dan zal ik de eerste zijn om die daarin te steunen. Want dat was bij mij niet anders.”
Een ware roeping
Voor Ahmed is zijn werk niet gewoon een job, maar echt een roeping. “Dat vuur brandt nog altijd. En dat zal wellicht zo blijven voor de rest van mijn leven, want ik zie mij niets anders doen. Het is mijn passie.” Met een brede glimlach vertelt hij een van zijn beste herinneringen: het BX Talent Festival. Toen hij nog straathoekwerker was, had hij samen met de jongeren van de Modelwijk een talenten-buurtfestival georganiseerd. Door hen te helpen met de organisatie hiervan, kon iedereen naar buiten treden met zijn talenten en laten horen of zien wat hij in zijn mars had. “Er waren meer dan 250 mensen. De buurt kwam tot leven en iedereen nodigde zijn familie, vrienden enz. uit. Ik denk dat dat een van mijn mooiste herinneringen is”, vertelt hij zichtbaar geëmotioneerd.
Alle informatie over activiteiten voor jongeren is hier beschikbaar.
